Geen opvolger in de familie? Zo vind je er een van buiten

Een medewerker die het vak kent en de klanten kent, is de meest natuurlijke opvolger. Hij begint er zelf zelden over, uit bescheidenheid of omdat hij denkt dat hij het niet kan betalen. Begin jij het gesprek. Vaak is een geleidelijke overname met verkopersfinanciering de oplossing, en is de "ik kan het niet betalen" een misverstand.

De eerste monteur van het bedrijf drie dorpen verder. De bedrijfsleider van een filiaal van een keten die liever zelfstandig werkt. Ze willen eigen baas worden maar zien op tegen starten vanaf nul. Jouw bedrijf met klanten is voor hen een geschenk. Ze weten alleen niet dat het bestaat.

Een collega uit de regio die een tweede vestiging wil, of een aanpalend bedrijf dat jouw activiteit erbij wil (de installateur die dakwerk wil, de bloemist die een tweede winkel wil). Ze betalen vaak goed voor klanten en contracten, maar veranderen soms veel.

Mensen uit een kantoorbaan die met hun handen willen werken, iets tastbaars willen. Ze hebben spaargeld, discipline en enthousiasme, maar niet altijd het vak. Met een lange gezamenlijke periode kan het uitstekend werken; kijk naar hun leervermogen.

Niet door een bord in de etalage. Wel door je bedrijf anoniem aan te melden op een plek waar deze mensen zoeken, door je accountant en leveranciers te vertellen dat je op termijn een opvolger zoekt (zij horen veel), en door open te staan voor gesprekken met mensen die je niet had verwacht.

Reken op één tot twee jaar zoeken, en daarna één tot drie jaar overdragen. Wie op zijn zestigste begint, kan op zijn vijfenzestigste klaar zijn. Wie op zijn vijfenzestigste begint, heeft het moeilijker. Begin dus, ook als het nog ver weg voelt.